اي كسي كه براي تمام خوبي ها و  خيرها به او اميد دارم و مطمئنم كه هيچ شري از او به من نخواهد رسيد.

اي كسي كه در برابر كمترين عبادت، بيشترين پاداش را به بندگانش مي دهد.

اي كسي كه هرآنچه از او خواسته ام به من داده است.

اي كسي كه آنقدر مهربان و رحيم است كه بخشش را از آنان كه از او نمي خواهند و حتي او را نمي شناسند هم دريغ نمي كند.

و من وقتي به اين همه فضل و كرم مي انديشم ، اميدوارانه و پراشتياق صدايش مي كنم:

خدايا از تو مي خواهم تمام خوبيهاي دنيا و آخرت را و پناه مي برم به تو از تمام شرها و بدي هاي دنيا و آخرت. كه هرچه عطا كني ،كم نياد. پس از فضل خود بر من بيافزاي ،

 اي كـــــــــــــــــــــــريم.

دعاي رجبيه با اندكي تصرف

چقدر اين دعا اميد بخش است. ماه رجب را به خاطر اين دعا دوست دارم. وقتي پدر بعد از هر نماز با صداي حزيني مي خواند " يا من يعطي من لم يسئله و من لم يعرفه" ، پر از اميد مي شوم براي خواستن و دعا .

و دعا كردن يعني خواستن ، و تكرار خواست ها و نيازها ، همچون شعار است ، همچون تلقين اصول اعتقادي است ، و همچون با تازيانه نيايش زنده نگهداشتن درخواست ها و ايده آل هاي مقدس انساني است ، براي اينكه روح ، در بند عينيت مادي پست و روزمرگي و ابتذال نماند. ( دكتر شريعتي)

چند تا پي نوشت نامربوط!

1. از صبح بلاگفا باز نمي شه. طبق معمول خيلي از روزها.

2. هميشه هروقت توي بلاگفا دارم كامنت ميذارم، چند درصد احتمال ميدم كه كامنتم فرستاده نشه و اخطار بده و تمام قلم فرسايي هام بيهوده بشه.

3. تا حالا دقت نكرده بودم از 20 تا وبلاگي كه لينكش روي وبلاگمه، 14 تاش مال بلاگفا است.

4. و زنـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــده بـــــاد پرشين .